РЂшеніе короля Сигизмунда I, по жалобЂ пановъ: Стефана, Ивана и другихъ братьевъ Гриневичей-Яцковскихъ, на воеводу Кіевскаго Андрея Немирича, за отнятіе грунтовъ, мельницы на р. Горыни, и за наЂздъ на ихъ имЂнія. Король, утверждая за Гриневичами-Яцковскими ихъ имЂнія, объявляетъ Немирича виновнымъ по этому дЂлу и приказываетъ ему, дабы онъ на будущее время не дЂлалъ разореній и насилій въ имЂніи Гриневичей-Яцковскихъ. 1520 года, августа 10 дня.
Roku tysiąc siedmset trzydziestego trzeciego, miesiąca aprilis osimnastego dnia.
Na urzędzie grodzkim, w mieście jego królewskiey mosci Żytomierzu, przedemną, Janem Walewskim Lewkowskim, namiesnikiem podwoiewodztwa Kijowskiego y xięgami, ninieyszemi, grodzkiemi, Kijowskiemi, comparens personaliter urodzony jego mosć pan Heronim Hryniewicz Jackowski, kopią dekretu zadwornego, między — niegdy urodzonym Stefanem y Iwanem Hryniewiczami Jackowskiemi, anteeessorami offerentis, — z iedney, a niegdy jaśnie wielmożnym Andrzejem Niemiryczem, wojewodą Kijowskim, — z drugiey strony, — z podpisami rąk niżey wyrażonych ich mości, w Warszawie stałego y ferowanego ratione introcontentorum, dla wpisania do xiąg ninieyszych, grodzkich, Kijowskich per oblatam podał, in eo verborum, qui sequitur, tenore: »Żygmunt pierwszy, Bożą miloścą król Polski, etc. Oznaymuiemy tym naszym listem wszem w obec y każdomu z osobna, komu by o tym wiedzieć należało: gdy się przytoczyła sprawa przed nas y sąd nasz ninieyszy, za pozwem naszym, między ich mościami pany: Stefanem y Iwanem y innemi Hryniewiczami Jackowskiemi, iako powodami — z iedney, a jego mością panem Jędrzejem Niemiryczem, sprawcą Kijowskim, iako pozwanym — z drugiey strony, o zabranie gwałtowne gruntow y młyna na rzyce Horynie y o najazd na dobra ich, nazwane ziemią Piętkowską y Bartną, niedaleko miasta naszego Owrucza, także zbicia y pobrania majętności ich ruchomych, z wielką krzywdą y szkodą mianowanych Hryniewiczow Jackowskich, ktorzy na pięć tysięcy kop pieniędzy litewskich sobie szacowali, iako ten pozew szerzey w sobie obmawia; na roku tedy ninieyszym, na trzecim wołaniu, dnia dwudziestego siodmego augusta za tymże pozwem przypadłym, stanowszy oczewiście strona powodowa, Stefany Iwan Hryniewiczowie Jackowscy, za mocą, od braci im daną, dowodząc żałoby swoiey (zinquisitii) tak ludzi okolicznych iako y urzę-/54/dowey, prosili nas przytym o przywrocenie gruntow y młyna y o zapłacenie szkod y krzywd poczynionych według pozwu swego; a od strony pozwaney Stanisław Rostowski, za mocą iemu daną stanowszy, mienił sobie, że ten grunt krolewszczyzna, a niemial czym dowodzić; a panowie Hryniewiczowie Jackowscy — Stefan y Iwan pokazali, że to dobra ziemie dzedziczne. My z panami y radami naszemi, przy nas na ten czas będącemi, słysząc spur y odporę stron miedzy sobą y widząc: iż panowie Hryniewiczowie z bracią swoią tego dowiedli, że te grunta y młyn własnosć ich iest, — zaczyni onym wiecznemi czasy przysądzamy, a jego mości pana Jędrzeja Niemierycza, iako nienależycie wpierającego się w te grunta, winnym bydz uznajemy y nakazujemy, aby pan Niemirycz żadney przeszkody panom Hryniewiczom Jackowskim, iako w ich własnym dziedzictwie, nie czynił; co się zaś dotycze poczynienia szkod, co sobie mienia bydz na pięć tysięc kop pieniędzy litewskich panowie Hryniewiczowie Jackowscy, wolne im prawo w sądzie należnym zostawujemy ninieyszym dekretem naszym, do którego dla lepszey wiary y twardości pieczęć koronną przycisnąć roskazali. Pisan w Warszawie, roku tysiąc pięcset dwudziestego, dnia dziesiątego augusti. A podpis w te słowa: Petrus Tomicki, episkopus culmensis, vice cancelarius. Zacharyasz Jałowicki, Ktoraż kopia dekretu, za podaniem y prozbą wyszmianowaney osoby podawającey, a za moim urzędowym przyjęciem, wszystka z początku aż do końca, słowo w słowo, iak się w sobie ma, do xiąg ninieyszych iest ingroso vana.
Книга Кіевская, гродская, 1733 года, № 45; листъ 849.
